Moderne dans is moeilijk te benoemen omdat er geen vast bewegingsvocabulaire bij komt kijken. Het is een verzamelnaam voor verschillende danstechnieken die individuen zich eigen hebben gemaakt. Moderne dans ontstaat in het begin van de twintigste eeuw, als de mensen op zoek gaan naar andere bewegingsvormen dan die van het klassiek ballet. Het meest revolutionaire aspect zit ‘m in de danstaal: moderne dansers proberen niet ‘te zweven’ en gebruiken geen vaststaande reeks van houdingen, armbewegingen en passen, maar zij staan stevig met beide voeten op de grond en gebruiken alledaagse bewegingen in hun dans. In de periode dat de moderne dans zich ontwikkelde werden er op alle gebieden van kunst en wetenschap grote en kleine revoluties ontketend. Vooral vanuit de schilderkunst kennen we de termen impressionisme naar expressionisme. De moderne dans sluit aan bij het impressionisme en het expressionisme. Isadora Duncan bijvoorbeeld kan gezien worden als een impressioniste, en Martha Graham als een expressioniste. Een verschil met de andere kunsten in die tijd is, dat de moderne dans zich niet alleen ontwikkelde in Europa, maar voor een belangrijk deel ontstaan is in de Verenigde Staten. Beide stijlen zijn duidelijk te onderscheiden. Er wordt dan ook gesproken van Amerikaans moderne dans ( Graham, Cunningham en Limón ) en Europees moderne dans ( Laban ). Bron tekst: danstijd.slo.nl & members.tele2.nl.
“ When the music and dance create with accord, their magic captivates both the heart and the mind. “